Eliteak

[plisti-plasta]

Badugu euskalduntzearen mundu honetan nolabaiteko 'intelligentsia' bat, zeinak bakarrik inprentako paperean idazten duen, zeina sekula ez den honelako foroetan sartzen.

Zergatik ote?

Nire ustetan ekarpenak egin ditzakete, zalantzarik gabe.

Baina, horietako zenbaitek ez dute gure didaktika zikinean sartu nahi. Desordenatuak gara, sarritan gure argumentazioa ez da oso sendoa, ez dugu Vitgosky ezagutzen. Didaktikaren proletarioak gara, laburbilduz.

Beste batzuei, aldiz, akaso beldur pixka bat emango diegu. Agian, ezer gutxi gordetzen dute beste aditu batzuei ( kanpoko unibertsitateren batekoak hori bai!) lapurtutako erreferentziaz beteriko letrajario horren atzean.

Baina badira gugandik hurbil sentitzen ditudanak ere, gauza askotan ados daudenak baina erakundean lan egiteak (HABE edo beste bat izan) preso samar dituenak. Horiei eskatzen diet urratsa emateko (horretarako daude ezizenak gure munduan). Orain eta hemen baitute aukera paregabea.

PD: espero dezagun Txinakoa bezalako iraultza kulturalari ekin behar ez izatea! ;-D

[Aitor E.]

Ez izan horren gogorra, plisti!
Arrazoi asko egon daitezke hemen (edo gure karraju maitian) ez azaltzeko. Ez interesatzea edo gustatzea izan daiteke bat. Neuk ere beste askoren falta nabaritzen dut euskararen inguruan eztabaidatzen den beste foro batzuetan ere. Adibidez, Sustatu, euskara21... Baina hor hautu pertsonalak daude.
Dena den, neuk ere uste dut euskararen munduko profesionalik gehienek honelakoetan ere egon beharko luketela guztion onerako.

[Benito]

Artilleria andanada ederra bota duzu, baina bunker gogorrenak dauden parajera. Horma sendoen atzetik gotortuta daude han, eta batzuek kanoikadak entzun ere ez dituzte egingo. ;-)
Edozelan ere hau ez da gurean bakarrik gertatzen. Esango nuke ezagutza hedatzeko bideetan berrikuntzak ditugula, eta horrek mundu akademikoaren ohiko eskemetan eraldaketak ekarriko dituela ezinbestean. Ez dakit nolakoak eta norainokoak (geroak erranen), baina beti bezala jarraitzea ez da samurra izango.
Aitorrekin nator bat gauza batean, ezin dugu hain gogor egin, azken batean gu bidea urratzen baino ez gabiltza, eta kasu honetan, geure bekatu eta akats guztiekin, geu gara abangoardia.
Seguru nago horietako asko, katalejoekin eta bunkerreko leihatilatik baino ez bada ere, guri begira daudela. Egongo dira era berean gure familia guztiarekin akordatzen direnak, eta, zuk diozun modura, pulpitutik goitik behera begiratzen digutenak. Tira, edozein kasutan ere, uste dut benetan poztuko ginatekeela denok haietako edozeinekin jardun ahal bagenu.
Esan dituzunetatik gauza batek utzi nau kezkatuta hala ere. Erakundeak preso ei ditu batzuk. Badirudi gainera informazio zuzena daukazula. Ez dut esango adierazpen askatasuna galarazten ari denik, ez dut uste hainbestekoa denik, baina HEAko erankundeek eurek ez lukete komunikazioa eta ezagutzaren hedapenerako ahalik eta kanal gehien sustatzen lehenak izan beharko? Zer arazo dago bestela?

[Ainhoa Ezeiza]

Asko gustatu zaizkit "didaktikaren proletario" eta "didaktika zikina" terminoak, konstruktoak. Beharbada honelako lekuetan mugitzeko halakoa izan behar da, artikulu sakon eta zientifikoetarako badira beste leku batzuk, hau ez dut uste horrelakoetarako lekua denik. Sare hauek didaktika zikina egiteko dira, eskuak plisti-plasta sartu eta ederki zikintzeko, eta denak ez dira horretarako jaio, batzuei txukun-txukun eta alkandora beti ondo lixatuta joatea gustatzen zaielako... eta horiek ere lan ona egiten dute, euren erara.

...baina nolabait susmoa dut ez direla gu bezainbeste dibertitzen... edo horrela pentsarazi digute proletario izaten jarraitzeko gogoa izan dezagun. Noizean behin dotorexeago jantzita joateko ahalegina egiten dut baina azkenean, askoz gusturako sentitzen naiz kamixeta jantzi eta ikasle tartean nabilenean lanean, izerdi patsetan.

Nolanahi ere, zure baimenarekin, plisti, neureganatuko ditut bi esapide bikainok. Beti esaten dut unibertsitateko peoi bat naizela, baina beti harro-harro esaten dut.

[Aitor E.]

Zer esango dizuet? Ez zait asko gustatzen eztabaida hau hartzen ari den tonua. Neuk ere neure burua proletario edo langiletzat daukat. Hala ere, niri bost beste batzuek kapataz edo sermolari, edo dena delakoak badira. Nik neurearekin disfrutatzen dut eta ez dut zertan besteei aurpegiratu neure terrenora ez etortzea. Gainera, honelako salaketekin eta abar hasteak, ezer lortzekotan, gehiago urruntzea ekarriko du, seguru nago. Ondo dago ariketa estilistiko bezala, baian gutxi dute eraginkortasunetik.

[Benito]

Aitor, neuri ere ez zait gustatzen ematen ari garen "klase-borroka" itxura. Hain zuzen ere, ez nuke pentsatu nahi gure artean "klaseak" daudenik. Didaktikaz ari gara, eta didaktika ez da iniziatuen zientzia esoterikoa, ez-iniziatuoi guruen errebelazioetara amen esatea baino uzten ez diguna, ulertu ez arren.
Kontua da, eta uste dut Plistik hortik jo nahi duela, didaktika gure lanaren ardatza dela, irakasle modura egiten dugun guztia, eskuak garbiago edo lohiago, dotore jantzita edo buzoarekin. Batzuek gogoeta egingo dute (didaktikariak hormari begira lan egin behar duela entzun nuen behin), beste batzuek aplikazioa. Baina gurean uste dut "klase" bi horien arteko zubiek egiten dutela huts, komunikazioa alegia.
Adibide bat, Plistik aipatu dituen paperak zenbatek irakurtzen dituzte? Elkarri zirika ibiltzen garen batzuek bai behintzat, eta, gehiago-gutxiago, haien dibulgazioa egiten dugu. Zerk ematen digu gogoa eta animoa geure lanaz hitz egin, pentsatu eta, azken batean, ideiak jaso, prozesatu eta zabaltzeko? Modu hurbilago, pertsonalago eta arinago batean jardun ahal izateak azken batean, norbaitekin kontrastatzea, elkarreragina deitzen zaio horri, ezta? (adituren batek konfirmatu ahal badigu). Zubiak, loturak eta sarea izatea hain zuzen ere, edo beharbada bakarrik ez zaudela sentitzea.
Zentzu horretan Plistirekin nator bat neurri batean. Intelligentsiadelako horri ez nioke exijentziarik egingo honakoetara hurreratu dadin. Baina uste dut estimagarria izango litzatekeela falta diren zubiak eraikitzeko ahalegintxo bat. Eta, proletarioak direla-eta, "profanoek" ere ahalegintxoa egitea ez legoke gaizki. Azken batean katea bat eraiki behar bada, mutur biak estekatu beharra dago.
Honelako tresnak eta teknologiak horretarako bideetako bat izan daitezkeela? Batzuek halako hipotesia egin dugu, oraindik frogatzeko asko daukagu hala ere, horretan ari gara, proba eta proba. Batzuek eta besteek egin beharko digute berrespena, bestela beste "elite" bat sortu baino ez dugu egingo, interneteko elitea.

[plisti-plasta]

Arrazoi duzu zenbait gauzatan Aitor. Ados nago zurekin esaten duzunean elite horiek honelako foro batean ez agertzeko arrazoi ugari izan dezaketela: 'ez interesatzea edo ez gustatzea' izan liteke horietako bat diozu. Eta horrela da. Onartuko dizut. Baina, hau kasualitatea! Arazoa ez da foro hau ez, ez! Izan ere, esango al didazu zer presentzia duten ezein forotan? Esango al didazu zer nolako feed-backa eskaintzen duten? Jaisten al dira inoiz oholtzatik (egurrezkoa ala birtuala izan)?

Bestalde, apropos izan naiz gogorra eta aurrerantzean ere izango naiz. Arras kantzatu eta gogaituta nauka hizkera politiko zuzenak eta ekumenismoak. Hara, nire ustetan, politiko zuzena izateak, oso emaitza txarrak eman dizkigu (ez ahaztu botereak asmatutako hizkuntza dela hori). Sistema polita da itsasoa bare egon dadin eta baten batzuk gustura igerian aritzeko. Bada, ni plisti-plastaka arituko naiz ia zerbait mugitzen den.

Zure erantzunean bota duzun kontu batek poztu nau, guk esandakoa eraginkortasun gutxiko ariketa estilistikotzat jo izanak, hain zuzen. Ez nago ados baina ongi etorria emango dizut gure larreko hizkuntza gogor politiko ez zuzenera.

Moraleja: nire ustetan denak ez dira gu (eta hau ere ez da ariketa estilistikoa).

[Ainhoa Ezeiza]

Buff, nire erantzuna behinik behin ez dut klase-borrokaren aldarrikapentzat hartzerik nahi. Didaktika "garbia" eta "zikina" nik ondo hartu dut baina ez inor kritikatu nahian, baizik eta horrek oso ondo islatzen duelako nire neure lana ere.

Unibertsitatean hasi nintzenean aldaketa handia izan zen "didaktika garbia" egiten hasi behar izateak. Metodologikoki oso estu lotutako ikerketak diseinatu, zientziak arautzen duen eran ikertu eta emaitzak txukun-txukun analizatu, kuantitatiboki eta kualitatiboki. Didaktika-era horrek ondorioz batez ere artikulu zientifikoak dituzte, oso jantziak, oso egituratuak eta estuak. Unibertsitatean dabilen jende askok maila horretan egiten du lan eta maila hau beharrezkoa da oso. Normalean honek adierazten du ondo lixatu behar dela alkondara kongresuetan emaitzak aurkezteko.

Lehenago, nire euskaltegiko eskarmentuak asko izan du "didaktika zikinaz": ikasgelako errealitateari azkar erantzun beharra, ikasleen motibazioaren ikuspegia galdu gabe ikaskuntza eraginkorraren bila. Unibertsitatean ematen ditudan eskolek didaktika hori dute oinarri eta ikasleek benetan eskertzen dute. Didaktika hau ezin da eraman foro "zientifikoetara" ez dituelako estu-estu bete ikerkuntzaren prozedurak, baina azkarra da, bizia, eta blai izerditzeko modukoa.

Azken didaktika honek giza-taldearen laguntza behar du, euskarri afektiboa. Eta sare sozial hauetan gabiltzan askok lanean jo eta ke orduak ematen ditugu, baina hala ere, tartetxo bat hartzen dugu hemen zerbait idazteko. Beharbada ez hainbeste idazten duguna ona edo txarra delako, baizik eta idazteak egiten dugun ahaleginari zentzu pittin bat ematen diolako, hala ikusten dut nik.

Didaktika garbiak estatus zientifikoa du baina hotza da; didaktika zikinak ikasleengan eta lankideengan du errekonozimendua eta beroa da.

Moraleja: oporrak behar ditut

[plisti-plasta]

Horixe zen ideia Ainhoa. Mila esker hain argi azaltzeagatik. Eta ez estutu, nik ere oporrak behar ditut eta. Ozeano Bareko Bismarck artxipielagoa aukeratuko dut horretarako, Benito eta Aitor lagunen baimena badut behintzat;-) (ez moskeatu pareja, umore beltza baino ez da).

[Aitor E.]

Neu ere banengoen apropos ariko zinela, Plisti, ez baita hau zure ohiko tonua, behintzat ezagutzen zaitudanetik (cfr. Karrajua) "Artileria"n hemen baino gogorrago aritu zara, baina ez noakizu bertan esandakoak eztabaidatzera, ulertuko dituzun arrazoiengatik. Edonola ere, zure tonu gogorrak eman ditu bere emaitzak. Ni, behintzat, ez nintzateke orain hemen egongo.

Eta hasierako eztabaidara itzulita, hona hemen argi ikusten dudana:

1. Hasierako proposamenean honelako foroetan parte hartzen ez duen "intelligentsia" kritikatu da.
2. Zeintzuk diren foro horiek neure buruari galdetuta, bi datozkit gogora: honako hau eta Karrajua.
3. Karrajuaren esperientzia ikusita, ez dut nik apenas "gorbatadunik" ikusi, baina buzo urdineko langile asko ere ez ezdut somatu tailerrean. Pare bat urte asko jota eman dut Karrajuan parte hartzen (neu ere etorri berria), oso esperientzia aberasgarria eta polita, baina ez ginen askotxo bertan aritzen ginenok, ez da hala, Plisti ta Benito?
4. Honako hau geratzen zaigu. Hogeitik gora gara dagoeneko izena eman dugunok. Astebete baino ez daramagu martxan, eta hemen ere oso-oso gustura. Bada denbora nahikoa jende "korbata eta trajedun horiei" gure tailerrean eskuak ez dituztela zikintzen aurpegiratzeko?
5. Honetarako, aurreko mezuan esan dudan bezala, onena gonbidatzea da, animatzea. Ez politikoki zuzena edo ekumenikoadelako; nire ustetan, eraginkorragoa delako eta gizabidezkoagoa. Benitok dioenez, zubiak eraiki beharra dugu, ez dauden harri apurrak torpedeatzeko. Nik neuk, behintzat, barrenak hustutzeko baino, gogaide gehiago izateko premia daukat.
Ez dakit nik esandakoari politiko ez zuzena edo zuzena iritziko diozun. Nik behintzat zurekin eta beste askorekin iritziak eta esperientziak konpartitzen jarraitu nahi dut.

[Benito]

Zure galderari erantzunez edo. Karrajuan edo hemen zer nolako partizipazioa dago? Begira, Karrajuan (goiz da oraindik sare honekin zenbakiak ematen hasteko) artikuluak idazten duen jendea dozena bat inguru izan daiteke, eskuzabala izanda. Iruzkinetan zerbait idatzi dutenak gehiago dira, noski. Hango elkarrizketetan behin baino gehiagotan zerbait idatzi dutenak ez dira hainbeste, ez dut uste hogeira helduko direnik.

Dena dela, uste dut parte-hartzea ez dela soilik idaztea. Definizio hau (apur bat kriptikoa da, baina gustatu zait) hartuta, uste dut parte-hartzetik harago joan behar dugula, eta Karrajuan adibididez, estatistikak begiratuta, ikusten dut 2007 urtean soilik 40.000 bisitari desberdin ibili direla, eta haietatik 9.000 inguru behin baino gehiagotan pasatu direla handik. Begiratu bestela Karrajuak zer postu daukan Alianzoren sailkapenean.

Badakit estatistika horiei galbahe bat baino gehiago pasatu behar zaizkiela, egia da. Baina hartu gauza bat gogoan: badago hau dena irakurtzen duen jendea, 9.000 horietatik %1 baino ez bada, ez da gutxi.  Ez nabil neure buruari loreak botatzen (bueno, apur bat bai, keletxes!), sarean esaten denak uste den baino zabalkunde handiagoa duela esaten baino. Hau da, guk idaztearekin soilik asko egiten dugu. Irakurtzen duten horietako batzuek hau dena prozesatu egingo dute, ondorioak aterako dituzte, pentsatuko dute zerbait, beharbada euren artean komentatuko da, ez dira gurekin bat etorriko askotan (eskerrak!), baina ez dezagun pentsa: bat) geu baino ez gabiltza hemen, bi) Idazten ez duenak ez du parte hartzen, "parte hartzeko" modu asko egon daitezke, eta egon badaude.

Orain, pozgarria izango litzateke benetan idazten ez duten askok (proletario zein elite) ekarpenak egitea, seguruenik guk baino gauza praktiko eta zentzuzkoago gehiago botako lituzkete. Gainera jakinda publikoa dagoela oraindik interesgarriago. Orduan, eurak ez badatoz (elitea zein proletarioak), zergatik ez goaz gu haien bila? Adibidez:

1. Eskatu zuzenean. Euskaldunok lotsatiak ei gara. Baina konfidantza eta animo apur bat emanda ez litzateke bat baino gehiago animatuko?
2. Egin dezagun guk transmisioa. Interneteko lengoaia hobetoen menperatzen dugunon eginkizuna ez da izango geure trebezia besteen zerbitzuan ipintzea? Eta mila gauza egin ditzakegu: elkarrizketatu (idatziz nahiz ahoz), haien eta haien ekarpenen berri eman, gauzak zabaltzen lagundu teknikoki, aholkatu, haien ideiak jaso eta zabaldu... Ez dakit... Uste dut denok gaudela prest ahal dugun neurrian laguntzeko, ezta?
   
3. Besteen produkzioa zabaldu eta jorratu. Uste dut Karrajuan aspaldi egiten ari garela hori, artikuluak, liburuak, ekimenak... Geure ikuspegia eta iritzia gehitzen diegu sarri, eta uste dut hori balio bat eranstea dela, ez geureak gehiago balio duelako, ez, gauzei pisua eta saltsa ematen diegulako baino.

Ulertzen dut Plistiren kabreoa. Kokoteko pare bat merezi duenik bada ("klase" guztietan baina, eta igual geugandik hasita), baina kanoikadak entzunda ez zaigu inor arrimatuko (hori bai, gustura geratzen da bat, ezta?), ez bada bataila urrunetik ikustera.

Bide batez, sare honen estatistikak kontsultatzeko moduan ipini ditut. Hemen daude. Bestela , sarearen orrian behean "Ikusi estatistikak" (letra txiki-txikian, ondo bilatu) ipintzen duen estekan klikatu ahal duzue.

Ikusiko duzue gu ez garela geure bizimodu tristean zapatu-domekan interneten endredatzea beste pizgarririk ez duten friki bakarrak (baten batek baietz hori esan bihar lanera bueltan hau ikusten duenean)